System emerytalny w Irlandii nie sprowadza się do jednej, stałej kwoty dla wszystkich. Wysokość świadczenia zależy przede wszystkim od rodzaju emerytury oraz od historii opłacania składek PRSI (Pay Related Social Insurance). Znaczenie mają także spełnione warunki formalne, takie jak osiągnięcie odpowiedniego wieku czy – w przypadku części świadczeń – kryteria związane z pobytem w kraju.
Podstawowy podział obejmuje emerytury państwowe oraz świadczenia w ramach dwóch wariantów: składkowego i bezskładkowego. W Irlandii wiek przejścia na emeryturę wynosi 66 lat. To właśnie od tego momentu – przy spełnieniu wymogów – można ubiegać się o świadczenie zapewniające dochód po zakończeniu aktywności zawodowej.
Państwowa emerytura w najwyższej stawce wynosi €289,30 tygodniowo i przysługuje osobom, które ukończyły 66 lat oraz zebrały wymaganą liczbę składek na ubezpieczenie społeczne. Jeżeli historia składkowa jest krótsza lub mniej regularna, wypłacana kwota może zostać odpowiednio obniżona, ponieważ świadczenie jest powiązane z liczbą przepracowanych lat i opłacanych składek.
Emerytura składkowa jest bezpośrednio uzależniona od PRSI. Warunkiem jest opłacanie składek przez minimum 10 lat, a poziom tygodniowego świadczenia mieści się w przedziale od 110,80 EUR do 277,30 EUR – w zależności od liczby zgromadzonych składek. Dla uzyskania prawa do państwowej emerytury składkowej wymagane jest też opłacenie co najmniej 520 pełnych składek. Zasada jest prosta: im więcej składek i im bardziej regularne wpłaty w trakcie kariery, tym wyższe świadczenie.
Osoby, które nie spełniają wymogów składkowych, mogą w określonych sytuacjach ubiegać się o emeryturę bezskładkową. To rozwiązanie kierowane do mieszkańców Irlandii, którzy nie mają wystarczającego stażu ubezpieczeniowego, ale spełniają inne warunki, w tym dotyczące długości pobytu w kraju. Tego typu świadczenie ma charakter minimalnego zabezpieczenia finansowego.
Sposób wyliczania emerytur opiera się na liczbie oraz wartości opłaconych składek PRSI, a kluczową rolę odgrywa metoda całkowitego wkładu (TCA). Ma ona pozwalać na dokładniejsze przypisanie wysokości świadczenia do realnego przebiegu kariery zawodowej. Zapowiedziano również, że od 2025 roku mają wejść w życie zmiany w zasadach obliczania emerytur państwowych, których celem jest jeszcze lepsze dopasowanie kwoty emerytury do indywidualnego wkładu danej osoby oraz większa sprawiedliwość w wyliczeniach.